את הקב"ה אי-אפשר לרמות. גם את העולם אי-אפשר לרמות. לכל היותר יכול האדם לרמות את עצמו. וכי רבותא היא לרמות טיפש?
כ"ק אדמו"ר הריי"ץ, שמחת תורה תרפ"ה. ושם בהערה: פתגם זה הובא בשם אדה"ז בספר השיחות תש"ו ע' 6. בשם אדמו"ר האמצעי: אגרות קודש חי"ד ע' קלה. ספר השיחות תש"א ע' 79. ובשם אדמו"ר מהר"ש: אגרות קודש כ"ק אדמו"ר שליט"א ח"י ס"ע כט ואילך. שם ס"ע צט. ובכ"מ. [כמדומה שבתורת כ"ק אדמו"ר הפתגם מיוחס תמיד לאדמו"ר המהר"ש].
מ'קאָן ניט ריידן וועגן פרטים, וואָרום אפילו אַ חטא מפורסם שטייט אין שו"ע אַז אסור להתוודות ברבים, אָבער מען דאַרף דאָך ריידן די אמת'קייט פון דער זאַך, מ'דאַרף דאָך זיך ניט נאָרן, מ'נארט דאָך קיינעם ניט, כמו שאמר אדמו"ר האמצעי: אַז מען נאַרט קיינעם ניט, דעם אויבערשטן נאַרט מען דאָך אודאי ניט, און דעם צווייטן נאַרט מען אויך ניט (וואָרום דער אַנדערער ווייס אויך), וועמען דעןזע — זיך אַליין, אַ קונץ אַ נאַר אויס נאַרן. מען דאַרף דאָך אַ ענין ניט פאַר וואָלקענען און ניט פאר'כשר'ן, מיט וואָס פאַר אַ העזה רופט מען זיך אָן חסידים, אַז ער מיט זיינע מדות איז גאָר מבזה חסידים.