כ"ק אדמו"ר הריי"ץ / שמחת תורה תרפ"ה (עמ' 70)
אחד שאל, הלא ענין השמחה דשמח"ת הוא לאחר העבודה דר"ה ויוהכ"פ, ומפני מה ענין הבכי' דר"ה ויוהכ"פ הוא בדרך ממילא והשמחה דשמחת תורה צריכים סיוע (משקה)?
והשיב: שמעתי מחסידים הישנים שענין המשקה הוא מים שמשקים את הסוטה.
ושאל, מהו הכוונה סוטה, נה"ב?
והשיב:
אדמו"ר נבג"מ זי"ע אמר שסוטה הכוונה נפש השכלית, וצריכים ליתן לו משקה, אַז ער זאָל ניט דרייען קיין מוח, אבל עצם ענין השמחה היא בדרך ממילא.
כ"ק אדמו"ר הריי"ץ / פורים תרפ"ה (עמ' 70)
נעמט משקה, וואָרום איצטער איז די צייט, און מאָרגן איז פאַרפאַלן. מען קען ניט זאָגן אַז מאָרגן זאָל מען גאָר קיין משקה ניט נעמען. איך האָב געהערט פון אַלטע חסידים דריי טעמים אוף נעמען משקה.
א) כמו סוטה.
ב) אַזוי ווי ביי די שחיטה איז מען משקה עס זאָל זיין גרינגער אַראָפּנעמען די פעל* (דאָס איז די צווייטע דרגא פון שערי אורה).
ג) מען דאַרף אָנטרינקען ער זאָל ניט דרייען קיין מוח.
• ראה שיחת י"ט כסלו (ליל ב) תרצ"א. וראה ספר השיחות תש"ה ע' 57
קשרים
- פרשת נשא - סוטה - לכאורה הפירוש שכמו אצל סוטה, המים מגלים את האמת, כן הוא בהתוועדות.