רשימת סיפורים, הרב חיים אליהו משולבין עמ' 29
בעת תפילת המנחה של יום הקדוש יום הכיפורים נגש אדמוה״ז לבנו אדמוה״א ויאמר לו: ״את סוד הנשמות אנו יודעים ואת סוד הבירורים אין אנו יודעים״ וספר בענין זה מעשה:
״אין א ארט געפארן א איד א געזונטער בעל עגלה, און כרגיל א ארעמאן און ער האט באגעגנט מ׳פירט אידישע שבוים, וואס פאר געלט, וואלט מען זיי אויסלייזן, גיט ער דער עגלון א קרעכץ: ״איי! רבש״ע, וואס קען איך העלפן, איך האב ניט קיין געלט, ווען מ׳וואלט דארפן עפעס צו העלפן מיט כח וואלט איך מיט גאנצן הארצן געטאן״, און פארט ווייטער אוועק, [״אי שם הי׳ יהודי בעל עגלה בריא וחזק וכרגיל עני, בדרכו פגש יהודים שבויים שבעבור כסף היו משחררים אותם, נאנח העגלון אנחה: ״איי! רבש״ע, מה אני יכול לעזור, אין לי כסף, אם היו צריכים לעזור במשהו עם כח הייתי עושה זאת מכל לבי״ וממשיך הלאה״].
און אין א אנדער ארט פארט א רייכער איד, א שוואכער, א מפונק. און באגעגנט אין וועג א אידישע עגלון וואס דער שוואכער פערד׳ל אריין געזומפ און קען ניט ארויס קריכן, גיט דער גביר א קרעכץ: ״איי! וואס זאל איך העלפן דעם אידן, ווען מ׳וואלט דארפן געבן געלט, וואלט איך ברצון געגעבן, אבער כח פיסי ניטא״ [במקום אחר נוסע יהודי עשיר, חלוש ומפונק ופוגש בדרכו יהודי עגלון שהסוסון החלוש שלו שקע בבוץ ולא יכול לצאת, נאנח הגביר: ״איי! מה אני יעזור ליהודי הזה, אם היו צריכים לתת כסף, הייתי נותן וברצון, אבל כח פיזי אין״].
סיים אדמוה״ז: ״אויב וואלט דער אויבערשטער מזמין זיין דעם גביר וואו דורך געגאנגען די שבוים, און דער געזונטער עגלון וואו די פערד אין בלאטע... נאר, סוד הבירורים וויסן מיר ניט״ [״אם הי׳ מזמין הקב״ה את הגביר היכן שעברו השבוים, ואת העגלון החזק והבריא היכן שהסוס הי׳ בבוץ... אלא, סוד הבירורים איננו יודעים״].
(ושמעתי נוסחא שאמר: ״אולי למעלה יש תענוג מהאנחה שלהם יותר מטובתם״ ז.א. מצערו על שלא יכול לעזור להשני – הכותב)